Yağış

[EDİP]

YAĞIŞ
Kara bulutlu göklerinden
Hep sağanak sağanak
Hep üstüme üstüme yağıyor.
Mahzun umutlarımın umutsuz hayalleri şimşeklenir,
Zifri gurbetimin uzaklarında çelimsiz.
Yıldırımlar düşer yürek çölüne…
Yalnızlık ormanının mechul karanlık derin gecesinde,
Islanan benim hep çar naçar avanak!
Çırpınırım, aranırım
Bir çatı altı, bir ağaç dibi, bir kaya duldası,
Bir şemsiye ki,
Gönlümü bu sağanaktan koruyacak.
Bu sağanak öyle yoğun ki gönlümde,
Göz gözü görmez;
Bulamam bir sığınak,
Göremem bir ağaç ki,
Yaprakları şemsiye olan;
Bulamam bir şemsiye ki,
Beni senden koruyan,
Sensizliğe yarayan…

(03.07.2003/ANKARA)